به گزارش نجواخبر، روستای آب سردوئیه از توابع بخش مردهک در شهرستان عنبرآباد در جنوب کرمان از داشتن مدرسه ابتدایی محروم هستند و کلاس درس این دانشآموزان در یک کانکس فرسوده برگزار میشود.
امسال دانشآموزان سال تحصیلی را در حالی شروع کردند که بر اثر طوفان و تند باد این کانکس در طول شب واژگون شد و وقتی دانشآموزان برای حضور در مدرسه اقدام کردند با کانکس واژگون شده مواجه شدند.
این روستا یکی از مناطق محروم جنوب کرمان است و با وجود قرار گرفتن در نزدیکی معادن و کارخانه فرومنگنز، اما در محرومیت کامل قرار دارد و بهرهای از مشارکت های اجتماعی این معادن و صنایع نیز نبرده است.
مردم روستا اکثرا کشاورزان و دامدارانی هستند که بر اثر خشکسالی های سال های اخیر با مشکلات اقتصادی مواجه هستند.
راه دسترسی به این روستا آسفالت و تنها چند کیلومتر از جاده اصلی فاصله دارد، اما گویا هنوز امکانات و زیر ساختها با این روستا فاصله زیادی دارد.
فضای کانکسی که حالا به کلاس درس کودکان این مدرسه تبدیل شده به 12 متر هم نمیرسد، سقف کانکس زنگ زده و با پارچه پوشیده شده است و چند صندلی فلزی زنگ زده در آن قرار گرفته است و یک تخته سیاه بر دیوار کانکس آویزان است.
خبری از سرویس بهداشتی نیست
نه خبری از حیاط مدرسه است و نه شیرآب و نه سرویس بهداشتی و کودکان این مدرسه در صورت نیاز به سرویس بهداشتی باید به خانه های اطراف مراجعه کنند.
محمد، یکی از ساکنان این روستا به خبرنگار مهر میگوید: چندین بار با آموزش و پرورش شهرستان برای ساخت یک ساختمان مستحکم برای مدرسه مکاتبه کردهاند و درخواست دادهاند، اما تا کنون هیچ اقدامی صورت نگرفته است.
طوفان کانکس را واژگون کرد
وی میگوید: یک شب بر اثر طوفان این کانکس واژگون شد و خدا رو شکر کسی داخل آن نبود، وگر نه معلوم نبود چه میشود.
وی میافزاید: این کانکس فرسوده است و با وزش باد واژگون شده، سقف مدرسه هم زنگ زده و اگر بارندگی روی دهد و یا یک بار دیگر طوفان شود چه تضمینی وجود دارد این حادثه دوباره تکرار نمیشود.
زهرا، دیگر ساکن این روستا ادامه میدهد: انتظار داریم به مدرسه این روستا رسیدگی شود و حداقل یک کانکس نو برای فرزندانمان بیاورند که سرویس بهداشتی داشته باشد و یا یک اتاق کوچک به عنوان مدرسه برای آنها احداث شود. روستای ما جمعیت ساکن دارد و عشایری نیست، چرا هنوز فکری به حال ما نشده است.
تنها اقدام صورت گرفته صاف کردن کانکس بود
وی میگوید: چند روز از سال تحصیلی جدید میگذرد و تنها اقدامی که شده است بعد مدتی یک جرثقیل به اینجا ارسال شد و کانکس را صاف کردند نه صندلی جدی آوردند و نه امکاناتی.
وی با اشاره به گرمسیر بودن منطقه میافزاید: اینجا حتی یک پنکه هم ندارد و از مسئولان میخواهیم برای یک روز هم که شده یک ساعت خودشان در این مدرسه حضور پیدا کنند و از نزدیک مشکلات بچه های ما را بررسی کنند.
فاطمه، یکی از دانشآموزان این مدرسه هم به خبرنگار مهر میگوید: از افرادی که میتوانند درخواست میکنیم مدرسه ما را تجهیز کنند ما نه تخته هوشمند میخواهیم و نه امکاناتی که در شهرها وجود دارد، فقط برای ما یک کولر بیاورید و صندلی های کهنه مدرسه را عوض کنید.
علی دیگر دانشآموز این مدرسه هم ادامه میدهد: ما انتظار داریم مسئولان آموزش و پرورش به فکر ما هم باشند و یک کلاس درس برای ما درست کنند، زیرا در گرمای اینجا وقتی آفتاب به دیوارهای فلزی مدرسه میتابد اصلا نمیشود روی این صندلی های فلزی نشست.
وی میگوید: ما هم میخواهیم مثل بقیه شرایط ابتدایی تحصیل برای ما مهیا شود و منتظر هستیم مسئولان به روستای ما بیایند و از نزدیک سرکلاس درس ما حاضر شوند.
محرومیت و پراکندگی روستاها در جنوب کرمان یکی از دلایل اصلی وجود مدارس کانکسی در این منطقه است.
این روزها که مسئولان از توسعه صنایع و معادن در جنوب کرمان سخن میگویند انتظار میروند از محل همیاری های این صنایع و معادن برای توسعه زیر ساخت های آموزشی جنوب کرمان چاره اندیشی شود.