به گزارش نجواخبر و به نقل از روابط عمومی خانه سینما، میناسیان فیلم‌برداری آثار ماندگاری همچون «خشت و آینه» ساخته ابراهیم گلستان، «خانه سیاه است» ساخته فروغ فرخزاد و مستندهای «موج، مرجان، خارا»، «تپه‌های مارلیک» و «گنجینه‌های گوهر» را در کارنامه داشت و از چهره‌های تأثیرگذار در شکل‌گیری و تحول سینمای مستند ایران به شمار می‌رفت.
سلیمان میناسیان سال ۱۳۱۰ در رشت و در خانواده‌ای ارمنی‌تبار متولد شد. او فعالیت حرفه‌ای خود را از همکاری با ابراهیم گلستان و حضور در کارگاه فیلم او آغاز کرد و فیلم‌برداری را به شکل تجربی آموخت. نخستین همکاری او با گلستان در مستند «موج، مرجان، خارا» شکل گرفت و این همکاری در سال‌های بعد با ساخت فیلم‌های مستند و داستانی ادامه یافت.
از جمله مهم‌ترین آثار این دوره می‌توان به مستندهای «خراب‌آباد»، «تپه‌های مارلیک» و «گنجینه‌های گوهر» اشاره کرد. میناسیان همچنین فیلم‌برداری «خانه سیاه است» را بر عهده داشت؛ مستندی به کارگردانی فروغ فرخزاد که در سال ۱۳۴۱ ساخته شد و زندگی و رنج ساکنان آسایشگاه جذامیان باباباغی در تبریز را به تصویر کشید. این فیلم به دلیل ترکیب تأثیرگذار تصویر، شعر و روایت انسانی، از آثار شاخص تاریخ سینمای مستند ایران محسوب می‌شود.
او در سال ۱۳۴۴ فیلم‌برداری فیلم سینمایی «خشت و آینه» را به کارگردانی ابراهیم گلستان بر عهده گرفت؛ اثری که از فیلم‌های مهم و تأثیرگذار سینمای مدرن ایران به شمار می‌رود.
میناسیان در کنار فعالیت در سینمای مستند و داستانی، به همراه برادرش هراند میناسیان، صدابردار سینما، استودیو «چاپلین‌فیلم» را تأسیس کرد. این دو برادر فیلم‌های سینمایی «طلوع» و «فریاد» را نیز به‌طور مشترک کارگردانی و تهیه کردند و سلیمان میناسیان در این آثار علاوه بر مشارکت در تولید، فیلم‌برداری را بر عهده داشت. فیلم «طلوع» برای میناسیان جایزه بهترین فیلم‌برداری نخستین دوره جشنواره سپاس را به همراه داشت.
میناسیان در سال ۱۳۵۹ ایران را ترک کرد و به انگلستان مهاجرت کرد. او در سال ۱۳۶۷ به ایران بازگشت و تلاش کرد فعالیت خود را با ساخت فیلم‌های تبلیغاتی از سر بگیرد، اما این تلاش‌ها به نتیجه نرسید و حدود پنج سال بعد بار دیگر به انگلستان رفت و تا پایان عمر در این کشور زندگی کرد.
او در سال‌های اقامت در لندن، در کنار فعالیت‌های هنری دیگر، به نقاشی پرتره نیز روی آورد و چهره شماری از هنرمندان و شخصیت‌های فرهنگی ایران را به تصویر کشید. میناسیان چند سال پیش از درگذشتش بر اثر سکته مغزی بخشی از توان حرکتی خود را از دست داده بود.
پرویز جاهد، منتقد و پژوهشگر سینما، در سال ۱۳۸۵ مستندی با عنوان «سلیمان میناسیان، مردی با دوربین فیلم‌برداری» درباره زندگی و کارنامه سینمایی او ساخت. این مستند به تجربه‌های میناسیان در سینمای ایران، همکاری‌اش با ابراهیم گلستان و فراز و فرودهای زندگی حرفه‌ای او می‌پرداخت.
نام سلیمان میناسیان با بخشی از مهم‌ترین تجربه‌های سینمای مستند و داستانی ایران گره خورده است؛ آثاری که همچنان در تاریخ سینمای ایران جایگاهی ماندگار دارند.