به گزارش نجواخبر، علیرضا رئیسی، در دومین رویداد «آسیب‌دیدگان جنگ؛ درس‌آموخته‌ها و دستاوردهای پزشکی جنگ» با تأکید بر اهمیت پیوستگی خدمات سلامت اظهار کرد: تاب‌آوری نظام سلامت صرفاً به تعداد مصدومان درمان‌شده یا اعمال جراحی انجام‌شده محدود نمی‌شود، بلکه مهم‌ترین شاخص آن، تداوم زنجیره خدمات از واکسیناسیون و مراقبت‌های اولیه تا مراقبت از مادران باردار و زایمان ایمن است.
وی با اشاره به نقش مردم در عبور از شرایط جنگی افزود: مردم ایران مهم‌ترین سرمایه و نقطه قوت کشور هستند و تاب‌آوری، استقامت و همراهی آنان در شرایط دشوار، از عوامل اصلی مدیریت بحران است. همچنین باید در روایت جنگ از ارائه تصویر غیرواقعی و ضعیف از توانمندی‌های طرف مقابل پرهیز کرد و شجاعت و ایستادگی مردم را در کنار شناخت واقع‌بینانه شرایط به تصویر کشید.
رئیسی با اشاره به ضرورت استمرار خدمات عمومی در دوران جنگ گفت: تأمین مواد غذایی و تداوم خدماتی مانند آب، برق و گاز در شرایط محدودیت و محاصره، از جمله موضوعاتی است که اهمیت مدیریت کشور در بحران را نشان می‌دهد.
معاون بهداشت وزارت بهداشت با اشاره به جابه‌جایی بیش از ۸ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر از جمعیت کشور در دوران جنگ رمضان، اظهار کرد: استان‌های مقصد با افزایش ناگهانی جمعیت مواجه شدند و این جمعیت به خدماتی مانند واکسیناسیون، مراقبت‌های مادران باردار، خدمات دیالیز و تأمین داروهای بیماری‌های مزمن نیاز داشتند؛ با این حال، هیچ‌یک از خدمات بهداشتی در این دوره متوقف نشد.
وی افزود: در این مدت بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار دوز واکسن تزریق شد که با میزان تزریق در مدت مشابه و استانداردهای پیش‌بینی‌شده مطابقت داشت. این دستاورد علاوه بر تلاش کارکنان نظام سلامت، حاصل آگاهی و فرهنگ سلامت مردم بود که حتی در شرایط جنگی نیز واکسیناسیون فرزندان خود را پیگیری کردند.
به گزارش روابط عمومی معاونت بهداشت وزارت بهداشت، رئیسی با اشاره به اهمیت استمرار مراقبت از مادران باردار در مناطق در معرض تهدید، به تجربه یکی از کارکنان حوزه بهداشت در جزیره خارک اشاره کرد و گفت: در شرایطی که امکان رفت‌وآمد در جزیره با محدودیت مواجه شده بود، یکی از همکاران حوزه بهداشت با وجود خروج بیشتر اعضای خانواده خود، در محل خدمت باقی ماند و مراقبت از مادران باردار را ادامه داد. این همکار، وضعیت مراقبت‌های روزانه، زایمان و واکسیناسیون نوزادان را به‌صورت مستمر پیگیری می‌کرد.
معاون بهداشت وزارت بهداشت با اشاره به آسیب دیدن ۲۲۰ مرکز ارائه خدمات بهداشتی در جریان جنگ اظهار کرد: تمامی این مراکز در کمتر از ۲۴ ساعت با تعیین مراکز جایگزین، امکان ارائه خدمات را حفظ کردند.
وی ادامه داد: یکی از اقدامات پیشگیرانه، توزیع واکسن در استان‌ها پیش از وقوع بحران و تعیین استان‌های معین بود تا در صورت آسیب‌دیدن مراکز ذخیره یا توزیع واکسن، استان‌های همجوار بتوانند نیازهای منطقه آسیب‌دیده را تأمین کنند. همچنین برای مراکز بهداشتی کشور نیز مراکز معین تعیین شد تا در صورت بروز اختلال، خدمات بدون وقفه ادامه یابد.
رئیسی با تأکید بر نقش سامانه‌های الکترونیک در مدیریت بحران گفت: با وجود جابه‌جایی گسترده جمعیت و مشکلات ارتباطی، پرونده‌های الکترونیک سلامت در دسترس بود و اطلاعات مراقبتی افراد در نقاط مختلف کشور قابل مشاهده و ثبت بود. این موضوع امکان تداوم خدمات و پیگیری وضعیت بیماران و گروه‌های نیازمند مراقبت را فراهم کرد.
وی با اشاره به افزایش ۳۵ درصدی مراجعات به پزشکان عمومی و مراکز سطح یک در دوران جنگ افزود: در شرایطی که بخشی از مراکز و خدمات خصوصی تعطیل شده بودند، مراکز بهداشتی کشور به فعالیت خود ادامه دادند و کارکنان این حوزه در کنار ارائه خدمات درمانی و مراقبتی، نقش مهمی در ایجاد احساس امنیت و اطمینان در جامعه ایفا کردند.
معاون بهداشت وزارت بهداشت با بیان اینکه پیشگیری از بیماری‌های واگیر و حفظ بهداشت محیط از مهم‌ترین الزامات مدیریت بحران است، گفت: در طول جنگ بیش از ۵۰۰ هزار نمونه آزمایشگاهی از آب و مواد غذایی توسط همکاران حوزه بهداشت محیط جمع‌آوری شد تا از بروز مخاطرات بهداشتی و شیوع بیماری‌های مرتبط با آب و غذا پیشگیری شود.
رئیسی در تشریح بخشی از عملکرد نظام سلامت در دوران جنگ رمضان گفت: ۲۷۰ هزار مادر باردار تحت پوشش خدمات مراقبتی قرار گرفتند و ۷۵ هزار زایمان انجام شد. همچنین با وجود جابه‌جایی گسترده جمعیت، خدمات مراقبت از بیماران مبتلا به دیابت و فشارخون و سایر خدمات بهداشتی ادامه یافت.
وی با تأکید بر ضرورت پیش‌بینی نیازهای راهبردی نظام سلامت، از ذخیره‌سازی و توزیع واکسن در سراسر کشور خبر داد و گفت: با برنامه‌ریزی‌های انجام‌شده، ذخایر واکسن کشور به‌گونه‌ای تأمین شده است که تا ابتدای سال ۱۴۰۷، حتی در صورت توقف واردات، هیچ کودک ایرانی از دریافت واکسن محروم نخواهد شد.
رئیسی تأکید کرد: تجربه جنگ نشان داد که تاب‌آوری نظام سلامت به آمادگی قبلی، توزیع مناسب امکانات، پایداری زیرساخت‌ها، استمرار زنجیره تأمین و از همه مهم‌تر، تعهد و تلاش کارکنان نظام سلامت و همراهی مردم وابسته است.