درگذشت ویلی کولن، نوازنده برجسته ترومبون و از معماران اصلی موسیقی سالسا، پایانی است بر زندگی هنرمندی که نهتنها یک سبک موسیقایی، بلکه هویتی فرهنگی را شکل داد.
به گزارش نجواخبر، درگذشت ویلی کولن، نوازنده برجسته ترومبون و از معماران اصلی موسیقی سالسا، پایانی است بر زندگی هنرمندی که نهتنها یک سبک موسیقایی، بلکه هویتی فرهنگی را شکل داد.
او در ۷۵سالگی و بنا بر اعلام خانوادهاش، صبح روز شنبه در آرامش و در کنار نزدیکانش چشم از جهان فروبست. علت مرگ اعلام نشده است.
ویلی کولون، متولد ۲۸ آوریل ۱۹۵۰ در جنوب برانکس نیویورک، فرزند مهاجران پورتوریکویی بود و از کودکی در فضایی رشد کرد که با مهاجرت لاتینتباران، موسیقی کارائیبی و زندگی خیابانی گره خورده بود. او موسیقی را در ۱۲سالگی با ترومپت آغاز کرد، اما خیلی زود ترومبون را به ساز اصلی خود بدل ساخت؛سازی که بعدها امضای صوتی او و یکی از عناصر کلیدی «صدای نیویورک» در سالسا شد.
کولون در ۱۶سالگی نخستین آلبوم خود با عنوان «ال مالو» را منتشر کرد و همکاری تاریخیاش با خواننده فقید، هکتور لاوو، آغاز شد؛ دوئتی که در دهههای ۶۰ و ۷۰ میلادی، سالسا را از محافل محلی به صحنههای جهانی رساند. موسیقی او ترکیبی جسورانه از جَز، مامبو، چاچاچا و ریتمهای بومی پورتوریکو بود و همزمان روایتگر تجربه مهاجران لاتین در ایالات متحده بود.
در دهه ۷۰، کولن با معرفی روبن بلادس بهعنوان خواننده گروهش، مسیر تازهای برای سالسا گشود؛ مسیری که به «سالسا اندیشمند» شهرت یافت. آلبوم «سیمبارا»، حاصل این همکاری، با فروش بیش از سه میلیون نسخه به یکی از تأثیرگذارترین آثار تاریخ این ژانر تبدیل شد و مضامین اجتماعی و سیاسی را به مرکز توجه آورد.
کارنامه کولن شامل بیش از ۴۰ آلبوم، فروش حدود ۳۰ میلیون نسخه در سراسر جهان، ۱۵ گواهی طلایی، پنج پلاتینیوم و ۱۰ نامزدی جایزه گرمی است. او در سال ۲۰۰۴ جایزه یکعمر دستاورد آکادمی لاتین گرمی را دریافت کرد. افزون بر موسیقی، کولن چهرهای فعال در حوزه اجتماعی بود و از نهادهای مرتبط با حقوق مهاجران و سلامت جامعه لاتین حمایت میکرد.
ویلی کولن با ترومبون خود پلی میان کارائیب و نیویورک ساخت و نشان داد موسیقی میتواند هم صدا باشد و هم هویت. میراث او، فراتر از نتها و آلبومها، در حافظه فرهنگی نسلها باقی خواهد ماند.