یک کارشناس صنعت خودرو با اشاره به وضعیت صنعت قطعهسازی کشور، اظهار کرد: «میزان بدهی قطعهسازان از ۱۸۰ تا ۱۹۰ روز گذشته و برخی مطالبات سال گذشته هنوز پرداخت نشده است.» او افزود که مشکلات تنها به بدهیها محدود نمیشود و محیط کسبوکار و محدودیتهای ارزی نقش تعیینکنندهای در عملکرد تولیدکنندگان دارد.
مهرداد آلان، فعال صنفی قطعه سازی خودرو و کارشناس صنعت خودروسازی در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی نجوا خبر با تأکید بر شرایط دشوار مالی قطعهسازان گفت: بسیاری از قطعهسازان مجبور میشوند برای ادامه فعالیت وام بگیرند و با این روند بدهکارتر میشوند. بانکها نیز با افزایش فشار مالی، وضعیت را پیچیدهتر میکنند.
او افزود: چکهای برگشتی باعث بسته شدن حساب قطعهسازان میشود و واقعیت این است که دیگر توان جسمی و مالی برای کنار آمدن با خودروسازان وجود ندارد.
محیط کسبوکار و قیمتگذاری دستوری
آلان با انتقاد از شرایط کلان اقتصادی، اظهار کرد: محیط کسبوکار کشور بستر مناسبی برای تولید نیست. برای نمونه، ما مواد اولیه را حتی گرانتر از قیمت جهانی تهیه میکنیم، در حالی که مردم توان مالی خرید خودرو را ندارند.
او ادامه داد: بانکها کمکی نمیکنند و تمام فشار روی قطعهسازان است. واردات خودرو و ماشینآلات هم محدود و تحت سیاستهای ارزی قرار دارد، در حالی که واردات ماشینآلات مدرن ضروری است تا کیفیت تولید ارتقا پیدا کند.
رقابت، واردات و بهروزرسانی تجهیزات
این کارشناس صنعت خودرو توضیح داد: وجود خودروهای خارجی باعث میشود قطعهسازان کیفیت محصولات خود را افزایش دهند. وقتی رقابت نباشد، مثل یک دهکده کوچک میشویم و دور خودمان میچرخیم. اما وقتی محصولات بهروز وارد بازار میشوند، فشار روی تولیدکننده داخلی افزایش مییابد و در نهایت به نفع مصرفکننده خواهد بود.
او افزود: مشکل اصلی محدودیت ارزی است؛ ارز برای تجهیزات حیاتی تولید اختصاص داده نمیشود، اما برای واردات خودرو حتی خودروهایی که در بازار جهانی ارزش چندانی ندارند، ارز تأمین میشود. این روند باعث میشود قطعهسازان عملاً مجبور شوند بدهیهای خود را با این روش تسویه کنند.
آینده صنعت، وابسته به تعاملات بینالمللی
آلان در پایان گفت: آینده کسبوکار کشور به روابط با خارج وابسته است. با وجود تحریمها و محدودیتهای طولانیمدت، همکاران ما تلاش کردهاند نیاز کشور را تأمین کنند، اما برای پیشرفت واقعی نیاز به ارتباط علمی و تجاری با دنیا داریم. شرکتهای بزرگ خودروسازی جهان برای رقابت محصولات خود با یکدیگر همکاری میکنند، و ایران هم بدون تعامل بینالمللی نمیتواند از این وضعیت فراتر رود.